Prawa Pacjenta cz.2
Dodane przez pomagamyDBVpl dnia 04-09-2010 02:09


III. Prawa pacjenta określone w ustawie o zawodzie pielęgniarki i położnej.

Pacjent ma prawo do:

1. udzielania mu świadczeń zdrowotnych przez pielęgniarkę, położną, posiadającą prawo wykonywania zawodu, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, dostępnymi jej metodami i środkami, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz ze szczególną starannością,
2. udzielenia mu pomocy przez pielęgniarkę, położną, zgodnie z posiadanymi przez nią kwalifikacjami zawodowymi, w każdym przypadku niebezpieczeństwa utraty przez niego życia lub poważnego uszczerbku na jego zdrowiu,
3. uzyskania od pielęgniarki, położnej informacji o jego prawach,
4.    uzyskania od pielęgniarki, położnej informacji o swoim stanie zdrowia, w zakresie związanym ze sprawowaną przez pielęgniarkę, położną, opieką pielęgnacyjną,
5. zachowania w tajemnicy informacji związanych z nim, a uzyskanych przez pielęgniarkę, położną w związku z wykonywaniem zawodu, za wyjątkiem sytuacji gdy:

6. wyrażania zgody lub odmowy na podawanie przez pielęgniarkę, położną do publicznej wiadomości danych umożliwiających identyfikację pacjenta,
7. udostępnienia do wglądu indywidualnej dokumentacji medycznej oraz sporządzenia z niej wypisów, odpisów lub kopii na koszt wnioskodawcy. Udostępnienie dokumentacji medycznej, następuje na wniosek: pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego, osoby upoważnionej przez pacjenta lub podmiotów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów, a w razie śmierci pacjenta - osoby upoważnionej przez pacjenta do uzyskiwania dokumentacji po jego zgonie.

IV. Prawa pacjenta określone w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego Pacjent z zaburzeniami psychicznymi, chory psychicznie lub upośledzony umysłowo ma prawo do:

1.    bezpłatnych świadczeń zdrowotnych w zakresie psychiatrycznej opieki zdrowotnej udzielanych mu przez świadczeniodawcę, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Osobom, przebywającym w szpitalu psychiatrycznym przysługują ponadto produkty lecznicze, wyroby medyczne i środki pomocnicze, za które nie pobiera się od tych osób opłat,
2.    Osoba korzystająca ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez szpital psychiatryczny ma prawo pomocy w ochronie swoich praw. Prawo do pomocy w ochronie praw tej osoby, przysługuje również jej przedstawicielowi ustawowemu, opiekunowi prawnemu lub faktycznemu. Dotyczy to w szczególności:

3.    zapewnienia mu rodzaju metod postępowania leczniczego właściwych nie tylko z uwagi na cele zdrowotne, ale także ze względu na interesy oraz inne jego dobro osobiste i dążenie do jego poprawy zdrowia w sposób najmniej dla pacjenta uciążliwy,
4.    porozumiewania się bez ograniczeń z rodziną i innymi osobami, w przypadku gdy przebywa w szpitalu psychiatrycznym albo w domu pomocy społecznej, włącznie z zapewnieniem ochrony tajemnicy korespondencji,
5.    wystąpienia do ordynatora o wyrażenie zgody na okresowe przebywanie poza szpitalem bez wypisywania go z zakładu, jeżeli nie zagraża to jego życiu albo życiu i zdrowiu innych osób,
6.    uprzedzenia go o zamiarze zastosowania wobec niego przymusu bezpośredniego, który może polegać na przytrzymaniu, przymusowym podaniu leków, unieruchomieniu lub izolacji. Przy wyborze środka przymusu należy wybierać środek możliwie dla tej osoby najmniej uciążliwy a przy stosowaniu przymusu należy zachować szczególną ostrożność i dbałość o dobro tej osoby.
Przymus bezpośredni wobec osób z zaburzeniami psychicznymi, przy wykonywaniu czynności przewidzianych w niniejszej ustawie, można stosować tylko wtedy, gdy przepis niniejszej ustawy do tego upoważnia albo osoby te:
1)    dopuszczają się zamachu przeciwko:
a)    życiu lub zdrowiu własnemu lub innej osoby, lub
b)    bezpieczeństwu powszechnemu, lub
2)    w sposób gwałtowny niszczą lub uszkadzają przedmioty znajdujące się w ich otoczeniu, lub
3)    poważnie zakłócają lub uniemożliwiają funkcjonowanie zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej lub jednostki organizacyjnej pomocy społecznej - wobec tych osób można zastosować tylko przytrzymywanie lub przymusowe podanie leków.
O zastosowaniu przymusu bezpośredniego decyduje lekarz, który określa rodzaj zastosowanego środka przymusu oraz osobiście nadzoruje jego wykonanie. W szpitalach psychiatrycznych oraz w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, jeżeli nie jest możliwe uzyskanie natychmiastowej decyzji lekarza, o zastosowaniu przymusu bezpośredniego decyduje i nadzoruje osobiście jego wykonanie pielęgniarka, która jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić o tym lekarza.
7.    uprzedzenia o zamiarze przeprowadzenia badania psychiatrycznego bez jego zgody oraz podania przyczyn takiej decyzji; badanie takie może być przeprowadzone, jeżeli zachowanie pacjenta wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, bądź nie jest zdolny do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,
8.    przyjęcia do szpitala psychiatrycznego za jego pisemną zgodą na podstawie ważnego skierowania do szpitala, jeżeli lekarz wyznaczony do tej czynności, po osobistym zbadaniu tej osoby, stwierdzi wskazania do przyjęcia. Jeżeli przyjęcie do szpitala dotyczy osoby małoletniej powyżej 16 roku życia lub osoby pełnoletniej całkowicie ubezwłasnowolnionej, zdolnej do wyrażenia zgody, jest wymagane również uzyskanie zgody tej osoby na przyjęcie. W przypadku sprzecznych oświadczeń w sprawie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego tej osoby i jej przedstawiciela ustawowego, zgodę na przyjęcie do szpitala wyraża sąd opiekuńczy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby,
9.    odmowy na przyjęcie do szpitala psychiatrycznego, z wyłączeniem sytuacji, gdy przepisy ustawy dopuszczają przyjęcie do szpitala psychiatrycznego bez zgody pacjenta,
10.    poinformowania i wyjaśnienia mu przez lekarza przyczyny przyjęcia do szpitala psychiatrycznego w sytuacji, gdy nie wyraził na to zgody oraz uzyskania informacji o przysługujących mu w tej sytuacji prawach,
11.    cofnięcia uprzednio wyrażonej zgody na przyjęcie do szpitala psychiatrycznego,
12.    niezbędnych czynności leczniczych mających na celu usunięcie przyczyny przyjęcia go do szpitala bez jego zgody i zapoznania go z planowanym postępowaniem leczniczym.
W przypadku poniżej wymienionych świadczeń zdrowotnych, wymagana jest pisemna zgoda pacjenta lub jej przedstawiciela ustawowego, po uprzednim poinformowaniu przez lekarza o dających się przewidzieć ich skutkach:
---> punkcja podpotyliczna lub lędźwiowa przeprowadzana w celu pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego lub podania leków, ---> leczenie metodami śpiączkowymi (śpiączki atropinowe, śpiączki insulinowe), ---> leczenie elektrowstrząsami.
13.    wypisania ze szpitala psychiatrycznego, jeżeli przebywa w nim bez wyrażenia przez siebie zgody, jeżeli ustały przyczyny jego przyjęcia i pobytu w szpitalu psychiatrycznym bez takiej zgody,
14.    pozostania w szpitalu w sytuacji, o której mowa w pkt 13, za swoją później wyrażoną zgodą, jeżeli w ocenie lekarza, jego dalszy pobyt w tym szpitalu jest celowy,
15.    złożenia, w dowolnej formie, wniosku o nakazanie wypisania go ze szpitala psychiatrycznego,
16.    wystąpienia do sądu opiekuńczego o nakazanie wypisania ze szpitala psychiatrycznego, po uzyskania odmowy wypisania ze szpitala na wniosek, o którym mowa w pkt 15,
17.    informacji o terminie i sposobie złożenia wniosku do sądu opiekuńczego, o którym mowa w pkt 16,
18.    złożenia wniosku o ustanowienie kuratora, jeżeli przebywając w szpitalu psychiatrycznym potrzebuje pomocy do prowadzenia wszystkich swoich spraw, albo spraw określonego rodzaju, oraz
ma także prawo do tego, aby osoby wykonujące czynności wynikające z ustawy zachowały w tajemnicy wszystko co go dotyczy, a o czym powzięły wiadomości wykonując czynności wynikające z ustawy.

V. Prawa pacjenta określone w ustawie o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów.

1. Pacjent ma prawo do:
1)    wyrażenia i cofnięcia w każdym czasie sprzeciwu na pobranie po jego śmierci komórek, tkanek i narządów,
2)    szczegółowej informacji o rodzaju zabiegu, ryzyku związanym z tym zabiegiem i o możliwych typowych następstwach dla jego stanu zdrowia w przyszłości przez lekarza nie biorącego bezpośredniego udziału w postępowaniu obejmującym przeszczepianie komórek, tkanek lub narządu,
3)    niezbędnych badań lekarskich ustalających, czy ryzyko zabiegu nie wykracza poza przewidywane granice dopuszczalne dla tego rodzaju zabiegów i nie upośledzi w istotny sposób stanu zdrowia dawcy,
4)    dobrowolnego wyrażenia przed lekarzem pisemnej zgody na pobranie od niego za życia komórek, tkanek lub narządów w celu ich przeszczepienia określonemu biorcy, jeżeli ma pełną zdolność do czynności prawnych,
5)    poinformowania  kandydata na biorcę o ryzyku związanym z zabiegiem pobrania komórek, tkanek i narządu oraz o możliwych następstwach pobrania dla stanu zdrowia dawcy, a także wyrażenia zgody na przyjęcie komórek, tkanek lub narządu od tego dawcy; wymóg wyrażenia zgody na przyjęcie przeszczepu od określonego dawcy nie dotyczy szpiku lub innych regenerujących się komórek i tkanek.
6)    ochrony danych osobowych dotyczących dawcy/biorcy przeszczepu i objęcia ich tajemnicą,
2.    pacjent mający być biorcą ma prawo do umieszczenia go na liście osób oczekujących na przeszczepienie komórek, tkanek i narządów i być wybrany jako biorca w oparciu o kryteria medyczne.

VI. Prawa wynikające z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

Świadczeniobiorca ma prawo do:
1)  wyboru lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki i położnej podstawowej opieki zdrowotnej poprzez złożenie deklaracji wyboru lekarza, deklaracji wyboru pielęgniarki, i deklaracji wyboru położnej, nie częściej niż dwa razy w roku u świadczeniodawcy, który udziela świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej. W przypadku trzeciego wyboru pacjent ponosi opłatę w wysokości 80 zł,
2)  wyboru świadczeniodawcy udzielającego porad specjalistycznych spośród tych świadczeniodawców, którzy zawarli umowy z Funduszem. Ambulatoryjne specjalistyczne świadczenie zdrowotne udzielone ubezpieczonemu bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli jest ono wymagane, opłaca ubezpieczony. W stanach bezpośredniego zagrożenia życia lub porodu świadczenia zdrowotne są udzielane bez wymaganego skierowania,
3)  wyboru szpitala spośród szpitali, które zawarły umowę z Funduszem oraz leczenia szpitalnego na podstawie skierowania lekarza, lekarza stomatologa lub felczera, jeżeli cel leczenia nie może być osiągnięty przez leczenie ambulatoryjne. W stanach bezpośredniego zagrożenia życia lub porodu świadczenia zdrowotne są udzielane bez wymaganego skierowania,
4)  wyboru lekarza stomatologa spośród lekarzy ubezpieczenia zdrowotnego oraz bezpłatnych podstawowych świadczeń zdrowotnych lekarza stomatologa oraz podstawowych materiałów stomatologicznych stosowanych przy udzielaniu tych świadczeń. Dzieci i młodzież do ukończenia 18 roku życia oraz kobiety w ciąży i w okresie połogu mają prawo do bezpłatnych dodatkowych świadczeń zdrowotnych lekarza stomatologa oraz materiałów stosowanych przy udzielaniu tych świadczeń zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia,
5)  wyboru podmiotu prowadzącego długoterminową opiekę pielęgniarską, który zawarł umowę z Funduszem,
6)   świadczeń rehabilitacji leczniczej w celu zapobieżenia niepełnosprawności, jej usunięcia, ograniczenia lub złagodzenia jej skutków na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego,
7)  świadczeń z zakresu badań diagnostycznych, w tym analityki medycznej, wykonywanych na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego,
8) bezpłatnych leków i wyrobów medycznych, jeżeli są one konieczne do wykonania świadczenia zdrowotnego ubezpieczonemu przyjętemu do szpitala lub innego zakładu opieki zdrowotnej, przeznaczonych dla osób potrzebujących całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych, oraz przy wykonywaniu zabiegów leczniczych i pielęgnacyjnych, diagnostycznych i rehabilitacyjnych przez podmioty uprawnione do udzielania świadczeń z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, a także przy udzielaniu przez te podmioty pomocy doraźnej,
9)  przeprowadzenia poza granicami kraju leczenia lub badań diagnostycznych, których nie przeprowadza się w kraju na które może skierować ubezpieczonego Minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie wniosku wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego w przypadku braku możliwości leczniczych lub diagnostycznych w kraju,
10)  bezpłatnych orzeczeń i zaświadczeń lekarskich wydawanych na życzenie ubezpieczonego, jeżeli są one związane z dalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy określoną w przepisach o ubezpieczeniu społecznym i ubezpieczeniu społecznym rolników, kontynuowaniem nauki, w tym w placówkach pełniących funkcje resocjalizacyjne, wychowawcze lub opiekuńcze, domach pomocy społecznej i zakładach kształcenia nauczycieli, uczestnictwem dzieci, uczniów, słuchaczy zakładów kształcenia nauczycieli i studentów w zajęciach sportowych i w zorganizowanym wypoczynku, a także wydawanych dla celów pomocy społecznej lub uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego,
11)  refundacji przez Fundusz wydatków poniesionych w związku z uzyskaniem świadczeń zdrowotnych w stanie bezpośredniego zagrożenia życia lub nagłego porodu, udzielanych przez świadczeniodawców niezwiązanych umową z Funduszem - do wysokości przeciętnych kosztów takich świadczeń zdrowotnych ponoszonych przez Fundusz na podstawie umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych, o ile wykaże, że nie miał możliwości uzyskania tych świadczeń u świadczeniodawcy, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych,
12)  uzyskania informacji zamieszczonej na stronach internetowych w tym na stronie Małopolskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia http://nfz-krakow.pl (email: nfz@bci.krakow.pl) o każdej zawartej umowie zawartej przez MOW NFZ, z uwzględnieniem rodzaju, liczby i ceny zakupionych świadczeń oraz maksymalnej kwoty zobowiązań Funduszu wobec świadczeniodawcy wynikającej ze wszystkich zawartych umów,
13)  ubiegania się o skierowanie na leczenie uzdrowiskowe przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Zdrowia oraz zasadami potwierdzania skierowań na leczenie uzdrowiskowe w Narodowym Funduszu Zdrowia.

Rzecznik Praw Pacjenta 
ul. Batorego 24
31-135 Kraków
tel. 29 88 303
(od poniedziałku do piątku w godzinach 8 – 16)

Linia Pacjenta
Tel. 29 88 404

Infolinia Małopolskiego Oddziału NFZ
Tel. 012 / 94 88


Źródło: Unicorn.org.pl


 

Zajrzyj też tutaj: